De definitie van het tandheelkundig implantaat

Tandheelkundig implantaatverwijst naar de operatie waarbij een geïsoleerde tand in een andere alveolaire fossa wordt getransplanteerd. Het kan worden onderverdeeld in autoloogtandheelkundig implantaattransplantatie en allogene tandtransplantatie. De meest gebruikelijke methode voor autologe tandtransplantatie is het volledig in een hinderlaag lokken van de autologe of het transplanteren van de derde kies in de onderkaak die op het punt staat te ontkiemen, maar de wortel is nog niet volledig gevormd tot aan de eerste kies.

Allogeentandheelkundig implantaattransplantatie is het transplanteren van intacte gezonde tanden die om verschillende redenen zijn geëxtraheerd in de alveolaire fossa van een ander allogeen individu, die kan worden onderverdeeld in directe methode en indirecte methode. De directe methode verwijst naar de onmiddellijke transplantatie van geëxtraheerde tanden in de alveolaire fossa van anderen, die zelden wordt gebruikt; Indirecte methode verwijst naar de opslag van geëxtraheerde tanden vóór transplantatie. Deze methode wordt vaak gebruikt.