Ontwerp voor uitneembare kunstgebitten

De harsbasis fungeert als lastdrager vanuitneembare prothesemet ontwerp geleid door orale anatomie en biomechanica. We stellen het basisdekkingsbereik in afhankelijk van de volheid van de alveolaire kam, de positie van het frenum en de diepte van de palatale boog, voegen reliëf toe aan botbultjes en tandvleesgebieden en maken gladde frenumsneden.

Goed afgewerkte afdichtingsranden zorgen ervoor dat de prothese tijdens het dagelijks kauwen en spreken stevig tegen het mondslijmvlies blijft zitten. Voor patiënten met een ondiep palatumgewelf of atrofisch alveolair bot breiden we de perifere dekking op passende wijze uit om de perifere afdichting en het retentie-effect te verbeteren.

We passen de structuur aan op basis van de omstandigheden van tandverlies: ontbrekende tanden aan het vrije uiteinde hebben grotere lageroppervlakken nodig om de bijtkracht te spreiden en het zwaaien van de prothese, veroorzaakt door ongelijkmatige occlusale belasting, te stoppen. Basissen van harde hars zijn stevig en uitstekend bestand tegen breuken, flexibele, onzichtbare basissen zien er mooier uit en voldoen aan de esthetische eisen van patiënten; metalen gaas aan de binnenkant van grote bases voorkomt effectief breuk onder herhaalde kauwdruk. Gedeeltelijke prothesen met weinig overgebleven tanden maken meestal gebruik van een gedeeltelijke harsbasis om het gevoel van vreemd lichaam in de mond te verminderen.

Het digitale scanontwerp vermindert handmatige fouten aanzienlijk door nauwkeurige intraorale gegevens vast te leggen in plaats van traditionele handgemaakte gipsmodellen. Een goed vervaardigde basis past nauwsluitend, maakt stabiel kauwen mogelijk, beschermt het tandvlees tegen drukpijn en vertraagt ​​het verlies van alveolair bot voor duurzaam herstel. Een redelijke basisdikte helpt ook de occlusale spanning in evenwicht te brengen en het draagcomfort op lange termijn te verbeterenuitneembare prothese.